About my work #3.

Now it is 2006. The situation has changed again. The lab is taking all of my time and energy. The lab has become very well known in super8 land. It receives assingments from all over Europe. Since it has moved to Rotterdam it has only become bigger. That is very great of course. From now on this lab is a true business with a creative touch. Because although it has become well known, it still does not want to be compared with other major film laboratories in Europe and beyond. Therefore the lab is to small and this company is to much a personal project. Fun is the main factor, money comes only on third or fourth place.

My personal super8/film work is very limited. I do not have the time anymore to invest in personal projects, and to start something new since I do not have the time. I find it more interesting to spend also my free time and energy for my company. Updating the website and trying to keep super8 alive and kicking.

Frank Bruinsma, June 2006.

Over mijn werk #3.

Het jaar 2006. De hele situatie is weer erg verandert. Het laboratoium werk heeft al mijn tijd en energie opgeslokt. Het lab is in de afgelopen jaren erg bekend geworden in super8 land, met name door internet. Het werk komt dagelijks binnen vanuit heel Europa. De verhuizing naar Rotterdam heeft het lab ook beter op de kaart gezet, vanaf 2004 heeft het lab veel meer een eigen gezicht en uitstraling. Deze veranderingen zijn natuurlijk allemaal geweldig. Sinds enkele jaren is het lab uitgegroeid tot een heus bedrijf maar wel met een creatieve invalshoek. Want alhoewel het steeds bekender is geworden wil het lab nog altijd niet vergeleken worden met alle andere [commercieele] filmlabs in Europa en daarbuiten. Daarvoor is het Super8 Reversal Lab een veel te persoonlijke onderneming. Het plezier in het werk heeft prioriteit. Omzet maken komt pas op plek 3 of vier.

De tijd die ik nu nog over heb voor mijn persoonlijke werk is gelimiteerd. Veel aandacht om eigen projecten te starten heb ik niet meer. Ik hou me nog wel bezig met film projecties. Ik wil enkele filmavonden helpen vormgeven. Maar meer en meer besteed ik mijn vrije tijd aan het lab. Ik vindt alle aspecten van het lab leuk, en ik merk dat ik meer bevrediging haal uit een succesvol bedrijfje dan dat ik eerst zou denken.

Frank Bruinsma, juni 2006.

About my work #2.

I make a separation in work.

First my Lab. This work lies between experimental and commercial in my opinion. The Lab does commercial assignments to stay alive. The Lab works for the Dutch television and video clips/commercials for example. This is also why I have the price list. The Lab's customers want to know what all services cost, so you have to make a list. Assignments are only laboratory works, like processing and printing.
Also the Lab gives a lot of technical tips and tricks to filmmakers that use super8 film. The Lab does not make edits or do camera work.
The experimental part of the Lab is the fact that filmmakers can use my Lab, but they have to pay a little fee. Nothing in life is for free unfortunately. Dutch filmmakers do not use my Lab very often. The real experimental filmmakers have gone. I mean that nobody wants to get their hands wet with chemicals. Playing with film material, with chemicals and printers is not interesting anymore. Almost everybody has a PC or Mac G4 with a miniDV camera. So my lab is open for filmmakers, but they come very little. This is a little disappointing for me, but it is reality. I do understand why filmmakers choose a new way.
I also give personal courses in film making in my Lab for little money. But there is not much activity.

Finally; The Lab makes it possible for me to create my personal work. I have a complete analog and digital studio available, paid from the commercial assignments. I do not call my work/films/video's/photo's art and I do not call myself artist or filmmaker because these names have no meaning what so ever in the year 2002. Some results can be seen on these Frank-pages [not updated very often]. My pleasure at this point is to be able to work with super8, miniDv and computers all together. It is a real good thing. I have stopped screening my work because I think it has no use anymore for myself. It cost a lot of time, energy and money. Most film festivals have also to much rules that I hate. I prefer making work and have some close contact with friends, that's all. Besides film I make a lot of photography.

All together it works very well for this moment.
Frank Bruinsma, October 2002.

Over mijn werk #2.

Tegenwoordig maak ik een duidelijker onderscheid ik mijn werk.

Allereerst is er mijn lab. Het werk voor mijn laboratorium kan ik verdelen in puur commercieel werk, en experimenteel werk. De commercieele opdrachten houden het 'bedrijf' in leven. Het lab werkt voor de Nederlandse TV, film en videoclipmakers en reclame buro's. Dat is ook de reden waarom er een prijslijst is gemaakt. De betalende klanten willen natuurlijk weten waar ze aan toe zijn.
Verder geeft het lab veel technische tips en advies voor het maken van super8 films, of films op super8 die op video worden afgemonteerd. Het lab verricht zelf geen camera werk of montage opdrachten. Het is een facilitair bedrijf, daar blijft het hoofdzakelijk bij.
Het expirimentele deel aan het lab kan je omschrijven als een 'open werkplaats voor filmmakers'. Er wordt een kleine bijdrage gevraagd want geheel voor niks is niet mogelijk aangezien het lab niet gesubsidieerd wordt. Nederlandse filmmakers komen niet veel naar het laboratorium omdat er in Nederland simpelweg niet veel echte filmmakers zijn die zelf graag met chemie en materiaal spelen. De moderne tijd leert dat de meeste liever een PC of Apple Mac G4 met miniDV camera kopen en gebruiken. Alhoewel het lab dus openstaat voor experimentele filmmakers komen die maar weinig. Het is enigszins teleurstellend, maar het is eenmaal niet anders. Het is gewoon realiteit.
Als laatste geef ik workshops in smalfilmen, maar er is de laatste tijd niet veel activiteit.

De opbrengsten uit het lab geven mij de vrijheid om persoonlijk werk te maken. Ik heb een volledige analoge en digitale studio beschikbaar voor mezelf. Het prettige is dat dit ook al allemaal betaald is, dus dat werkt des te fijner. De dingen die ik maak noem ik geen dingen/werk/kunst/video's/films of foto's. Ik noem mezelf ook geen kunstenaar of filmmaker omdat in mijn visie deze benamingen allemaal onnodig zijn, ze hebben geen enkele betekenis. Sommige beelden [stills] zijn te zien op deze website al wordt deze niet vaak bijgewerkt. Het plezier dat ik op dit moment heb is dat ik de mogelijkheid heb om met super8, miniDV en computers te spelen. Dat is het enige dat van belang is. Het vertonen van het werk op filmfestivals is ook niet meer nodig. De regels die ze opleggen en de tijd en energie die het kost zijn niet aan mij besteedt. Ik geef er de voorkeur aan om gewoon met een paar vrienden kontakt te houden over beeldend materiaal.

In totaliteit werkt het bestaan op dit monent perfect.
Frank Bruinsma, oktober 2002.

About my work.

This text is very difficult to translate for me because I don't write English very well. I know that only one word can make you interpret the sentence completely different so I have to be careful. Here it is:

The films that I make are not directed in the usual way. They are the result of the way I collect film images and film ideas as you would use your sketch book. I work fast without a script or knowing exactly what I do. I make an impulsive decision or snap-of-the-moment  when I make a film. A lot of the things that happen are coincidence, but I am always in control. Most of the films are single take short films.

I observe my object during the making of a film. The images show an act or are a registration of an object like in the film Babeth. This film evolved out playing with your kitchen egg timer. The music refers to the childlike character of this game. I  learn myself how to watch and listen.

I don't want to be a pushy moralist. I want to make films that have an open character and are about daily life, and how people try to avoid this by being everything but themselves.

Frank Bruinsma, March 1999.

Over mijn huidige werk.

Mijn films zijn niet op een traditionele manier geregisseerd, maar komen voort uit een beeldarchief van opnames, een verzameling van ideeën. Ik werk snel, impulsief en vaak zonder vooropgezet plan. Er is plaats voor het toeval (het onvoorspelbare) maar ik neem wel de leiding en grijp in als het moet. De films kenmerken zich door eenvoud, details, realiteit en humor. Ze zijn vaak kort en in een single-take opgenomen.

Tijdens het maken van een film observeer ik mijn onderwerp. De beelden laten een handeling zien, of zijn een registratie van een voorwerp zoals in Babeth. Deze film komt voort uit het spelen met een eierwekker, de muziek verwijst weer naar het kinderlijke hiervan. Door het filmen leer ik mijzelf kijken en luisteren.

Het idee voor Overburen is ontstaan nadat ik een geluidsopname van een burenruzie had gemaakt met een ander doel, maar dit bleek achteraf erg goed bij de narcissen te passen. De flikkerende beelden zijn een opnamefout maar versterkt de ruzie tussen de man en vrouw.

Amorti en Dancing Queen zijn twee jongensdromen om ooit profvoetballer en popster te worden, maar dan als films.

Ik probeer met mijn films een open verhaal te vertellen, wil niet te direct, opdringerig of moraliserend zijn. Uiteindelijk gaat mijn werk over mensen die zich niet meer kunnen verschuilen achter hun maniertjes.

Frank Bruinsma, maart 1999.

homepage home